[ad_1]
دوستداران جاز به احتمال زیاد نیازی به معرفی جو پاس و وس مونتگومری ، گیتاریست های قرن بیستم که با تکنیک های نوآورانه خود بر نسل های موسیقی جاز تأثیر می گذارند ، ندارند. به عنوان مثال ، مونتگومری از انتخابی استفاده نکرد و ترجیح داد رشته ها را با انگشت شست خود بکشد – روشی که او ایجاد کرد زیرا او در شب پس از کار تمام روز به عنوان یک ماشینکاری تمرین می کرد و نمی خواست فرزندان یا همسایگان خود را بیدار کند. پاس طیف وسیعی از تکنیک های انتخاب خود را از جمله انگشت زدن ، چیدن هیبریدی و “چیدن مسطح” ایجاد کرد.
Chirag Gokani و Preston Wilson ، هم با آزمایشگاه های تحقیقاتی کاربردی و هم دانشگاه تگزاس ، آستین ، هر دو Pass و Montgomery را بسیار مورد تحسین قرار دادند و تصمیم گرفتند که آکوستیک بازی متمایز خود را کشف کنند ، الگوبرداری از تعامل انگشت شست ، انگشتان دست و انتخاب با یک رشته گیتار. آنها تحقیقات خود را در جلسه انجمن آکوستیک آمریکا در نیواورلئان ، لس آنجلس توصیف کردند.
در میان یافته های آنها: مونتگومری با بازی نزدیک به پل و بیشتر در رشته ، به لحن گرم خود دست یافت. صدای غنی پاس ناشی از ترکیبی از استفاده از انتخاب و بازی نزدیک به گردن گیتار بود. همچنین تفاوت هایی در میزان انگشت شست ، انگشت و انتخاب رشته وجود دارد: استفاده از انگشت شست (مونتگومری) بیشتر از “پله” در مقایسه با انتخاب (پاس) تولید می کند ، که بیشتر “اعتصاب” تولید می کند. گوکانی و ویلسون فکر می کنند که از مدل آنها می تواند برای ترکیب گیتارهای دیجیتال با صدای واقعی تر و همچنین کمک به گیتاریست ها برای تقلید بهتر پاس و مونتگومری استفاده شود.
صداهای یک شهر زیرزمینی باستانی
ترکیه محل زندگی در شهر زیرزمینی Derinkuyu است که در اصل در داخل صخره های آتشفشانی نرم در حدود قرن هشتم قبل از میلاد حک شده است. بعداً گسترش یافت تا شامل چهار کانال اصلی تهویه (و حدود 50،000 شفت کوچکتر) باشد که هفت سطح را سرو می کنند ، که می تواند از داخل با یک سنگ نورد بزرگ بسته شود. این شهر می تواند تا 20،000 نفر را در خود جای دهد و از طریق تونل به شهر زیرزمینی دیگر ، کیمکلی وصل شد. Derinkuyu به محافظت از مسلمانان عرب در طول جنگهای عرب-بیزانس ، به عنوان پناهندگی از عثمانی ها در قرن چهاردهم و به عنوان پناهگاهی برای ارمنی ها که در اوایل قرن بیستم فرار می کنند ، کمک کرد.
[ad_2]
منبع:arstechnica